Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΓΥΦΤΟΣΚΟΠΙΑΝΩΝ

 
  Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΤΟΥ ΠΕΜΤΟΥ ΓΥΡΟΥ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΑΠΟ ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΑΣΙΣΤΟΕΙΔΗ ΤΥΦΛΟΙ ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΩΝ  ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΩΝ

Για τον Βάσκο Γκλιγκορίεβιτς (ή Βασίλε Γκλιγκόροφ) μάθαμε οι περισσότεροι όταν οργανώθηκε αποστολή από το κόμμα της Δημοκρατικής Αναγέννησης για να τον επισκεφτεί στο ψυχιατρείο Μπαρντόφτσι των Σκοπίων. Οι πληροφορίες λέγανε ότι βρισκόταν εκεί έγκλειστος από το καθεστώς Γκρουέφσκι. Στην αποστολή συμμετείχε και ο Κλεάνθης Γρίβας, για να τον εξετάσει με την ιδιότητα του ψυχιάτρου. Η αποστολή όμως δεν μπόρεσε, ή καλύτερα δεν της επέτρεψαν, να δει τον Β.Γ., και γύρισε άπρακτη στη Θεσσαλονίκη.

Ποιος όμως είναι ο Βάσκο Γκλιγκορίεβιτς που τόσο φοβάται η κυβέρνηση των Σκοπίων; Οι αναγνώστες των ελληνικών μπλογκ είχαν μάθει για τον Β.Γ. από τον Ιανουάριο, όταν πληκτρολόγησε και έστειλε στο Greece-Salonica τη φράση «Με συλλαμβάνουν. Η αστυνομία είναι στο διαμέρισμά μου».
Οι Σκοπιανοί αρχικά αρνήθηκαν την ύπαρξή του. Το ελληνικό ΥΠΕΞ επίσης αναρωτιόταν αν ο Β.Γ. είναι πραγματικό πρόσωπο. Για τον Β.Γ. γνώριζαν όμως οι φίλοι του μπλόγκερ στην Ελλάδα –και τη Θεσσαλονίκη ειδικότερα. Είχε μαζί τους επαφή εδώ και ένα χρόνο, και είναι αυτοί που κινητοποιήθηκαν και έκαναν γνωστή τη σύλληψή του. Από τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν γνωρίζουμε ότι ο Β.Γ. είναι ιστορικός και ιδρυτής –μαζί με άλλους– του «Σλάβικου Φιλελληνικού Δικτύου». Σκοπός του Δικτύου, όπως αναφέρεται στην ιδρυτική του διακήρυξη, είναι μεταξύ άλλων ο αγώνας εναντίον του ψευτομακεδονισμού. Στο μπλογκ τους vardaraxios.wordpress.com έχει δημοσιεύσει κείμενα για τη σλαβική ταυτότητα των Σκοπιανών και τον ελληνικό πολιτισμό της αρχαιότητας. Το τελευταίο κείμενο που δημοσίευσε ήταν ιδιαίτερα επικριτικό για το καθεστώς Γκρουέφσκι και είχε ως τίτλο: «ΠΓΔΜ: Φασισμός σε εξέλιξη». Λίγες μέρες μετά, ο Β.Γ. συλλαμβάνεται στο σπίτι του.
Ο Β.Γ. ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τα ελληνικά μπλογκ, και ειδικά το Greece Salonica, όταν έγινε γνωστή η «καλλιτεχνική παρέμβαση» του Ατανάς Μπότεφ, ενός καλλιτέχνη και στελέχους του VMRO, ο οποίος σχεδίασε και τύπωσε σε αφίσα την ελληνική σημαία που στη θέση του σταυρού είχε τον αγκυλωτό σταυρό περιτριγυρισμένο από γενιτσάρους. Ο Β.Γ. ανέδειξε το θέμα στο μπλογκ του και κατέθεσε μάλιστα μήνυση εναντίον του Μπότεφ.
Για το καθεστώς Γκρουέφσκι ο Β.Γ. είναι ένας πολύ ενοχλητικός διανοούμενος, που τόλμησε μάλιστα να αντιπαρατεθεί με την ολοκληρωτική ιδεολογία του μακεδονισμού, καθώς και παράγοντας αστάθειας. Το χειρότερο θα ήταν να βρει μιμητές. Κατέφυγε λοιπόν σε μια πρακτική πολύ δημοφιλή στα πρώην κράτη σοσιαλιστικού ρεαλισμού.
Αρχικά η σκοπιανή κυβέρνηση αρνήθηκε την ύπαρξή του. Ακόμη και τώρα διασπείρονται πληροφορίες ότι πρόκειται για φανταστικό πρόσωπο. Η κυβερνητική εφημερίδα όμως Νόβα Μακεντόνια παραδέχθηκε ότι o Β.Γ. είναι έγκλειστος σε ψυχιατρική κλινική, ενώ το μπλογκ Taxalia έχει δημοσιεύσει έγγραφο θεώρησης του γνήσιου της υπογραφής του.
Όλη αυτή η ιστορία ανέδειξε ένα ακόμη σημαντικό θέμα: τη δύναμη των μπλογκ. Χωρίς τη δική τους ενεργοποίηση το θέμα θα είχε περάσει στα ψιλά ή θα είχε θαφτεί, όπως έκαναν τα περισσότερα ελληνικά ΜΜΕ. Μόνο η ΕΤ3 και το Alter το δημοσιοποίησαν, ο Χαρδαβέλλας μάλιστα το είχε ως θέμα στην εκπομπή του. Το Ελληνικό Γραφείο Συνδέσμου στα Σκόπια και οι Έλληνες δημοσιογράφοι που είναι διαπιστευμένοι εκεί, έμειναν παγερά αδιάφοροι. Το ΥΠΕΞ φυσικά σφύριξε αδιάφορα και μόνο ο Παπαθεμελής και το κόμμα του Δημοκρατική Αναγέννηση κινητοποιήθηκαν και, πέρα από την αποστολή στο ψυχιατρείο και τα διάφορα δημοσιεύματα, κατέθεσαν αίτημα στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών για να το διαβιβάσει αρμοδίως στο υπουργείο Υγείας των Σκοπίων, ώστε να εξεταστεί ο Β.Γ. από τους «Γιατρούς του Κόσμου» ή από άλλον διεθνή ανεξάρτητο ιατρικό φορέα. Είμαστε σε αναμονή της απάντησής τους.
Γιάννης Αϊναλίδης
Από τη Ρήξη που κυκλοφορεί [φύλλο 50]

Η καταχώρηση δημοσιεύτηκε την 17/3/2009 στις 10:47 με θέμα Γενικά. Μπορείτε να παρακολουθήσετε τα σχόλια από το RSS 2.0 σύνδεσμο. Μπορείτε να σχολιάσετε εδώ, ή μέσω trackback από την σελίδα σας. 
  


Άρδην, ιστολόγιον is proudly powered by WordPress 
 

ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΑΡΑΒΑΤΗΣ

 

     ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ Ο ΕΣΤΕΜΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ

 


Η πισώπλατη ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ δολοφονία του Ιουλιανού 

 

Για τον Ελληνικής Παιδείας αυτοκράτορα της Νέας Ρώμης του Βοσπόρου, Φλάβιο Κλαύδιο Ιουλιανό, δεν είναι δυνατόν να ειπωθούν αρκετά που να ανταποκρίνονται στο μέγεθος της προσωπικότητος αυτού του ανθρώπου, ο οποίος κατόρθωσε να απειλήσει την επί των ημερών του συστηματική αποσύνθεση του ανθρωπίνου πολιτισμού με το Ακατόρθωτο της αναστροφής των καιρών (και δεν είναι τυχαίο το ότι το νέο της δολοφονίας του έκανε ακόμη και τον αρνησίζωο και αγέλαστο «Άγιο» Σάββα της Συρίας να χαμογελάσει). Αυτός ο φωτισμένος άνθρωπος που η Ιστορία-προπαγάνδα των έκτοτε κρατούντων τον έλουσε με τα πιο άθλια επίθετα (Ειδωλιανός, Αδωναίος, Καυσίταυρος, Αποστάτης, Πισαίος, Παραβάτης, κ.ά.) σηματοδοτεί για την διαχρονικότητα του Ελληνισμού, τον ισχυρό κρίκο της συνδέσεως του υπόδουλου Έθνους μας (υπό τους χριστιανούς Ρωμαίους, τους κατ’ευφημισμόν λεγομένους «Βυζαντινούς» και μετά υπό τους Οθωμανούς και Νεοβυζαντινούς θεοκράτες) με το ελεύθερο και φωτοδοτικό εθνικό παρελθόν και αποτελεί το πρότυπο για τους επόμενους κρίκους (λ.χ. Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων) εκείνης της μακράς αλύσεως που φθάνει έως των ημερών μας. 

Στο ευρύτερο σημερινό αίτημα για επανελλήνιση και πνευματική απελευθέρωση του Έθνους μας, συμπεριλαμβάνεται και η ηθική αποκατάστασή του και στη συνέχεια απόδοση τιμών προς τον Φλάβιο Κλαύδιο Ιουλιανό. Έως εκείνη την ευτυχή ημέρα που θα ξαναελέγχουν οι Έλληνες τον τόπο τους, οφείλουμε απλώς, στο όνομα της ιστορικότητος, να καταγγείλουμε τα πιο βασικά ψεύδη των κρατούντων κατά αυτού του υπέροχου και ευγενούς ανδρός, ότι δηλαδή δεν κατεδίωξε τους χριστιανούς, αλλά αντιθέτως, με προτροπή του φιλοσόφου Σαλλούστιου, εθεσμοθέτησε την απόλυτη ανεξιθρησκεία. Ότι δεν είναι παρά μία ακόμη άθλια αντιστροφή της αληθείας ο ισχυρισμός του Θεοδωρήτου και του Σωκράτους ότι.. απαγόρευσε τάχα στα παιδιά των χριστιανών να μελετούν τους Έλληνες συγγραφείς, αφού ο ίδιος ο Ιουλιανός –ο οποίος στη Νέα Ρώμη ίδρυσε μάλιστα βιβλιοθήκη 120.000 τόμων- διακηρύσσει το ακριβώς αντίθετο στα κείμενά του: «Δεν απαγορεύω την είσοδο στα σχολεία στους νέους που θέλουν να πηγαίνουν σε αυτά. Πραγματικά, δεν θα ήταν ούτε φυσικό, ούτε λογικό να κλείνουμε τον καλό δρόμο σε παιδιά που δεν ξέρουν ακόμη ποιόν δρόμο ν' ακολουθήσουν. Πρέπει να διαφωτίζουμε τους ανθρώπους που παραλογίζονται, όχι να τους τιμωρούμε" (δική μου η έμφαση). Ότι τον μετέπειτα δαιμονόφοβο αυτοκράτορα και θηριώδη διώκτη των Ελλήνων Βαλεντινιανό Α, όχι μόνο δεν τον τιμώρησε όταν αυτός μπροστά του αρνήθηκε με περιφρόνηση να τιμήσει τους Έλληνες Θεούς, αλλ’ αντιθέτως -εκτιμώντας την παρρησία του- τον είχε διατηρήσει στην εξαιρετικά υψηλή θέση του στην στρατιωτική ιεραρχία. Ότι τον χριστιανό επίσκοπο Ελεύσιο της Κυζίκου τον είχε αφήσει κανονικά στην θέση του μέχρι που εκείνος αποθρασυνθείς από την ανοχή, προχώρησε σε καταστροφή αρκετών Εθνικών Ιερών. Ότι ο μοναδικός ιστορικώς υπαρκτός, δηλαδή όχι κατασκευασμένος μέσα από τα παραληρήματα των μαρτυρογράφων του 8ου αιώνος, χριστιανός "μάρτυρας" επί της βασιλείας του, υπήρξε ο επίσκοπος Αρεθούσης Μάρκος,. ένας φανατισμένος ανθέλλην που είχε προκαλέσει καταστροφές σε Ελληνικό Ιερό. 

Το πιο τιμητικό για τον Ιουλιανό, είναι ότι από πλευράς θρησκευτικής, δεν ήταν όπως διαδίδεται -είτε σκόπιμα, είτε από αφέλεια- Έλλην δωδεκαθεϊστής- με την έννοια του αποκλειστικού λάτρου του Ελληνικού Πανθέου-, αλλά τυπικός για την εποχή του ρωμαίος Εθνικός που συνεδύαζε μια νεοπλατωνική φιλοσοφική αντίληψη με μια ιδιαίτερη τριαδική Ηλιολατρία. Η υπόθεση της επαναφοράς των Ολυμπίων Θεών, αγκαλιάσθηκε από τον καλλιεργημένο και ευσεβέστατο Ιουλιανό μέσα από ένα όχι μόνο σαφώς ανεξίθρησκο, αλλά και πολύ πλατύ κλίμα επιστροφής του σεβασμού προς όλες τις πολυθεϊστικές -ήτοι μη μισαλλόδοξες- λατρείες, που ήδη απειλούντο με εξαφάνιση από τους μονοθεϊστές. Η Ελληνικότητα του Ιουλιανού επικεντρώνεται στον χώρο της Φιλοσοφίας και Παιδείας και για αυτό είναι διαυγής, στερεά και αήττητη. Το καλύτερο μανιφέστο της είναι το γνωστό «Περί Παιδείας» έδικτο του φωτισμένου αυτού ανδρός, όπως και το γνωστό απόσπασμα ενός κειμένου του 

«Σε εμάς ανήκουν η ευγλωττία και οι Τέχνες της Ελλάδος και η λατρεία των Θεών της. Η δική σας κληρονομιά είναι η αμάθεια, η αγροικία και τίποτε πέρα από αυτές..» 

 

ΟΙ ΣΛΑΒΟΙ-ΣΚΛΑΒΟΙ ΨΕΥΤΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΤΟΥ ΣΤΕΦΕΝ ΜΙΛΛΕΡ ΣΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ
ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΟΥΣ
Μοιάζει με σκηνή από κινηματογραφική ταινία, αλλά είναι πραγματικός εφιάλτης:το Κυβερνητικό Μέγαρο των Σφετεριστών της Μακεδονίας μας, ντυμένο με …«παρελθόν»
Ο διάσημος Αμερικανός Καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο του ΜπέρκλευΣτέφεν Μίλλερ, με μνημειώδη επιστολή του, προς το επίσημο Περιοδικό τουΑμερικανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου «Archaeology Magazine», ξεσκεπάζει τουςσφετεριστές της Ιστορικής Αλήθειας και με αδιαμφισβήτητα επιστημονικάεπιχειρήματα, καταρρίπτει απόλυτα τους ισχυρισμούς των Σκοπίων, περί του δήθενδικαιώματός τους να αποκαλούνται «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» και «ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ»!
Ειδικότερα, ο διάσημος Καθηγητής, με αφορμή προκλητικό άρθρο του ΔημοσιογράφουMatthew Brunwasser για τα Σκόπια, υπό τον τίτλο «Letter From Macedonia: Owning Alexander», που δημοσιεύθηκε στο προηγούμενο τεύχος Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου τουκαταξιωμένου αμερικανικού περιοδικού «Archaeology», ανατρέπει με γραπτή επιστολήτου το «θεμελιώδες ιδεολόγημα» των Σκοπίων, τεκμηριώνοντας πως η περιοχή εκείνηήταν η Παιονία και πως δεν έχουν δικαίωμα άρα οι σημερινοί Σκοπιανοί κάτοικοί της,να αποκαλούν το κράτος τους «Μακεδονία», αλλά ούτε και τους εαυτούς τους«Μακεδόνες», όπως δεν μπορούν να το κάνουν λόγου χάρη και «οι Αιγύπτιοι»!

        ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

             ΠΑΙΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ …«ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»!
2
Συγκεκριμένα, γράφει κατά λέξη ο διάσημος Αμερικανός Καθηγητής προς τον Εκδότη τουArchaeology:«Ανοίγοντας σήμερα το τεύχοςΙανουαρίου/Φεβρουαρίου τουπεριοδικού Archaeology,ανέτρεξα με ενδιαφέρον στο
«Γράμμα από τη Μακεδονία»,και διαπίστωσα ότι στηνπραγματικότητα ήταν έναγράμμα από την Παιονία –περιοχή βόρεια του όρουςΒαρνούς και του όρουςΌρβηλος. Η περιγραφή του Livyγια τη δημιουργία της ρωμαϊκήςεπαρχίας της Μακεδονίας(45.29.7 και 12) κάνει σαφές ότιοι Παίονες ζούσαν βόρεια τωνεν λόγω βουνών, (τα οποίασήμερα αποτελούν
γεωγραφικά τα φυσικά όριατης Ελλάδας) και νότια τηςΔαρδανίας, που σήμεραβρίσκεται το Κόσοβο.Κατά το Στράβωνα (7.τμ.4)είναι ακόμη περισσότερο σαφέςνα λεχθεί, ότι η Παιονίαβρισκόταν βόρεια της
Μακεδονίας και η μόνη δίοδοςαπό την μία στην άλλη περιοχήήταν (και παραμένει σήμερα) ηδιάβαση μέσω του στενούπεράσματος του Αξιού ποταμού(ή Βαρδάρη). Με άλλα λόγια η περιοχή την οποία περιγράφει ο Matthew Brunwasserστο άρθρο του “Owning Alexander”, ήταν στην αρχαιότητα η Παιονία.

Αν και είναι γεγονός ότι οι άνθρωποι εκείνοι υποτάχτηκαν στον Φίλιππο τον Β΄, πατέρα του Αλεξάνδρου το 359 π.Χ. (Διόδωρος Σικελιώτης) 16.4.2), δεν ήταν ποτέ Μακεδόνες και ποτέ δεν έζησαν στη Μακεδονία. Πραγματικά, ο

Δημοσθένης (Ολυνθιακός 1.230), μας λέγει ότιείχαν σκλαβωθεί από τον Μακεδόνα Φίλιππο καισαφώς κατά συνέπεια δεν ήταν Μακεδόνες. Ο
Ισοκράτης (5.23) σημειώνει τα ίδια. Ομοίως, γιαπαράδειγμα, οι Αιγύπτιοι, οι οποίοιυποτάχτηκαν από τον Αλέξανδρο, ήταν υπόμακεδονική μεν διοίκηση, συμπεριλαμβανομένηςκαι της Κλεοπάτρας, αλλά ποτέ δεν υπήρξαν οιίδιοι Μακεδόνες και η Αίγυπτος ποτέ δενονομαζότα Μακεδονία (και από όσα γνωρίζωδεν επιζητεί αυτή την ονομασία σήμερα).
ΠΑΙΟΝΕΣ ΕΣΤΩ, “ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ” ΠΟΤΕ!

Βεβαίως (συνεχίζει ο Καθηγητής), όπως μας λέει ο Θουκυδίδης (2.99), οι Μακεδόνες είχαν καταλάβει «μία στενή λωρίδα της Παιονίας, που εκτείνεται από το εσωτερικό μέχρι την Πέλλα και τη θάλασσα, κατά μήκος του Αξιού ποταμού. Θα ήταν ίσως κατανοητό εάν οι σημερινοί κάτοικοι της δημοκρατίας των Σκοπίων ονόμαζαν τους εαυτούς τους Παίονες και θεωρούσαν ότι τους ανήκει η περιοχή που περιγράφει ο Θουκυδίδης.

Αλλά Ο Καθηγητής Στέφεν Μίλλερ γιατί, αντίθετα, προσπαθούν οι σημερινοί κάτοικοι της αρχαίας Παιονίας να ονομάζονται Μακεδόνες και η περιοχή τους Μακεδονία;

ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΔΑΦΟΣ!

O κ. Brunwasser, (Σ.55) αναφέρεται στους Ελληνικούς ισχυρισμούς, ότι η στάση αυτή αποτελεί «ένδειξη διεκδικήσεων Ελληνικών εδαφών» και επισημαίνει ότι «η βόρεια περιοχή της Ελλάδας, ονομάζεται επίσης Μακεδονία». Αφήνοντας κατά μέρος ότι αυτή η βόρεια περιοχή της Ελλάδας ονομάζεται συνεχώς Μακεδονία για περισσότερα από 2500

χρόνια, (βλέπε μεταξύ άλλων και Ηρόδοτος 5.17 – 7.128 και αλλού) η πλέον σύγχρονηΙστορία καταδεικνύει ότι οι Ελληνικές ανησυχίες είναι νόμιμες.
Ενδεικτικά σημειώνεται ότι Χάρτης που εκτύπωσαν τα Σκόπια το 1992 (Εικόνα 1) δείχνεικαθαρά την διεκδίκηση, ότι η Μακεδονία εκτείνεται από εκεί, μέχρι το όρος Όλυμπος,προς νότον, συγχωνεύοντας έτσι τις περιοχές της αρχαίας Παιονίας και Μακεδονίας σε μίαενότητα.
Η ίδια διεκδίκηση είναι διακριτή και σε χαρτονόμισμα τράπεζας της “Δημοκρατίαςτης Μακεδονίας”, που δείχνει ως ένα από τα Μνημεία της τον Λευκό Πύργο τηςΘεσσαλονίκης, που βρίσκεται στην Ελλάδα (Εικόνα 2). Υπάρχουν πολλά ακόμηπαραδείγματα ημερολογίων,χριστουγεννιάτικων καρτών, αυτοκόλλητων γιααυτοκίνητα κτλ, με τις ίδιες διεκδικήσεις.

ΣΕ ΠΟΙΑ “ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ” ΠΗΓΕ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ;

Ο κ. Brunwasser έχει επί πλέον αναδείξει συμφωνώντας, (International Herald Tribune 10-1-2008), εργασία του «Μακεδονικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Ερευνών 16:9» πουαναφέρεται στην Καινή Διαθήκη (16:9), κατά την οποία ένας Μακεδόνας παρουσιάστηκε στον Απόστολο Παύλο, παρακαλώντας τον «Έλα στη Μακεδονία ναμας βοηθήσεις». Σε ποίες περιοχές της Μακεδονίας πήγε ο Απόστολος Παύλος; Πήγεστη Νεάπολη (Καβάλα), στους Φιλίππους, στην Αμφίπολη, στη Απολλωνία, στη
Θεσσαλονίκη και στη Βέροια (Πράξεις 16:11-17:10). Όλες αυτές οι περιοχές αποτελούντην ιστορική Μακεδονία και καμία δεν βρίσκεται στην Παιονία. Τι είδους απαίτησηεγείρεται από ένα Ινστιτούτο των Σκοπίων, που αναφέρεται σε περιγραφή της αρχαίαςΜακεδονίας και στη σημερινή περιοχή της σημερινής βόρειας Ελλάδας;

“Η ΜΕΓΑΛΗ …ΦΛΩΡΙΔΑ”

Δεν ξέρω τι θα συμπεραίναμε, εάν ένα μεγάλο νησί κοντά στις νοτιοδυτικές ακτές τωνΗΠΑ άρχιζε να αυτοαποκαλείται Φλώριδα και εμφάνιζε σε χαρτονομίσματά του εικόνεςτης από το Disney World, ενώ παράλληλα κυκλοφορούσε χάρτες που θα παρουσίαζαντη “Μεγάλη Φλώριδα”!

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΤΕΤΤΙΝΙΟΥΣ,1944

Σίγουρα δεν υπάρχει αμφιβολία για το τι είχε στο μυαλό του ο Υπουργός Εξωτερικών τωνΗΠΑ Edward Stettinious, όταν στις 26 Δεκεμβρίου 1944 έγραφε [Πηγή: U.S. StateDepartment, Foreign Relations vol viii, Washington, D.C.,Circular Airgram (868.014/26Dec.1944)]:
“Το Υπουργείο (Εξωτερικών) σημείωσε με σημαντικόενδιαφέρον αυξανόμενες προπαγανδιστικές διαδόσεις καιημιεπίσημες δηλώσεις υπέρ μιας αυτόνομηςΜακεδονίας, που προέρχονται κυρίως από τη Βουλγαρία,
αλλά επίσης και από Γιουγκοσλαβικές πηγές παρτιζάνωνκαι άλλων, με την πρόθεση να συμπεριληφθούν καιΕλληνικές περιοχές στο υπό διαμόρφωση κράτος. ΗΚυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρεί τις συζητήσεις περίμακεδονικού «κράτους», Μακεδονικής «πατρίδας» ήΜακεδονικής «εθνικής συνειδήσεως» αδικαιολόγητηδημαγωγία που δεν αντιπροσωπεύει εθνική ή πολιτικήπραγματικότητα και διαβλέπει με τη σημερινή της επανεμφάνιση σε μια πιθανήσυγκάλυψη επιθετικών προθέσεων κατά της Ελλάδας.”

ΕΛΛΗΝΑΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ!

Ο κάτοικος Βουλγαρίας κ. Brunwasser αναφέρει στη συνεχεία (συνεχίζει πάντα στηνΕπιστολή του ο Καθηγητής), με έκδηλη καταφρόνηση, ότι η Ελλάδα ισχυρίζεται πως ο“Αλέξανδρος Γ΄, ο Μέγας Αλέξανδρος είναι .....Έλληνας”. Αυτή η στάση με περιπλέκει. Τι
“διεκδίκηση” υπάρχει;Ο προ-προ-πάππος του Αλεξάνδρου, ο Αλέξανδρος Α΄ είχε πιστοποιηθεί ωςΈλληνας στην Ολυμπία και σύμφωνα με τα λεγόμενα του πατέρα της ιστορίας:“Συμβαίνει να γνωρίζω ότι [οι πρόγονοι του Αλεξάνδρου] είναι Έλληνες” (Ηρόδοτος 5.22).
Ο πατέρας του Αλεξάνδρου, ο Φίλιππος, είχε νικήσει σε διάφορα ιππευτικά
αθλήματα στην Ολυμπία και τους Δελφούς (Πλούταρχος, Αλέξανδρος 4.9; Ηθικά 105A),που αποτελούν τα πλέον Ελληνικά από όλα τα Ιερά της αρχαίας Ελλάδας, στα οποίαΓραμμένα με ελληνικά γράμματα, 2.300 χρόνια πριν, πιστοποιούν αδιαμφισβήτητα την ελληνικότητα των
Μακεδόνων και της Μακεδονίας, που με τον Αλέξανδρο τον Α΄ έσωσε στις Πλαταιές την Ελλάδα, με τονΦίλιππο ετοίμασε το όραμα και το στράτευμα και με τον Αλέξανδρο Γ΄ τον Μέγα, πέτυχε την κατάλυση της απέραντης και πανίσχυρης Περσικής Αυτοκρατορίας, στο όνομα όλων των Ελλήνων
δεν ήταν επιτρεπτή η συμμετοχή μη Ελλήνων σε αγώνες. Εάν ο Φίλιππος ήτανΈλληνας, δεν ήταν επίσης και ο γιός του Αλέξανδρος Έλληνας;

ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

Ο Ευριπίδης, ο οποίος πέθανε και ετάφη στη Μακεδονία (Θουκυδίδης apud Pal. Anth.7.45; Παυσανίας 1.2.2; Διόδωρος ο Σικελός 13.103), έγραψε το έργο Αρχέλαος, προςτιμή τού προγόνου του Αλεξάνδρου, στη Σλαβική γλώσσα;Όταν έγραψε τις Βάκχες, ευρισκόμενος στην Αυλή του Αρχέλαου, δεν το έγραψε σταΕλληνικά, όπως έχει διασωθεί μέχρι τις ημέρες μας;
Μήπως πρέπει να υποθέσουμε ότι ο Ευριπίδης ήταν «Μακεδόνας», που έγραφε σταΣλαβικά (σε μια εποχή που αυτή η γλώσσα δεν υπήρχε) και μετά τα έργα του μεταφράστηκανστα Ελληνικά;

ΣΕ ΠΟΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΕ Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ;

Ποια ήταν η γλώσσα στην οποία ο Αριστοτέλης δίδασκε τον Αλέξανδρο;
Ποια γλώσσα μετέφερε ο Αλέξανδρος στις εκστρατείες του στην Ανατολή;
Γιατί έχουμε σήμερα αρχαίες επιγραφές στην Ελληνική, σε πόλεις που ίδρυσε οΑλέξανδρος, φθάνοντας μέχρι το Αφγανιστάν, και όχι στη Σλαβική;
Γιατί η Ελληνική επικράτησε παντού στην Αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου, εάν αυτόςήταν πραγματικά όχι Έλληνας αλλά “Μακεδόνας”; (σ.σ. εν. εθνικά “Μακεδόνας”).Γιατί η Καινή Διαθήκη γράφτηκε στην Ελληνική και όχι στη Σλαβική;

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΣΛΑΒΙΚΑ

Στη σελίδα 57 της αποκαλούμενης «Επιστολής από τη Μακεδονία», υπάρχει φωτογραφίατου συγγραφέα, που στέκεται μπροστά από “μπρούτζινο άγαλμα του ΜεγάλουΑλεξάνδρου στην πόλη Πριλέπ”. Το άγαλμα είναι έκδηλα σύγχρονης κατασκευής, αλλά τοερώτημα είναι εάν Αλέξανδρος θα μπορούσε να διαβάσει την επιγραφή που φέρει στη
Σλαβική γλώσσα, κάτω από τα πόδια του. Με την δεδομένη ιστορικά μεταγενέστερη ανάπτυξη της Σλαβικής σε σχέση με την Ελληνική γλώσσα, η απάντηση είναι προφανής.

“ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ” ΤΟΥ MATTHEW BRUNWASSER

Παρά το ότι είναι καλοδεχούμενη η αναφορά του κ. Brunwasser σε
αρχαιολογικά θέματα της Παιονίας, η εκ μέρους του υιοθέτηση και η
προβολή συγχρόνων πολιτικών επιδιώξεων των κατοίκων της ως
προς την χρήση της ονομασίας Μακεδονία, δεν είναι μόνο μη
καλοδεχούμενη, αλλά αποτελεί παροχή κακών υπηρεσιών προς τους
αναγνώστες του περιοδικού Archaeology, οι οποίοι φαντάζομαι ότι
ενδιαφέρονται για ιστορικές αλήθειες. Αλλά τότε, η απόφαση εκ μέρους του
περιοδικού Archaeology – ενός εντύπου του Αρχαιολογικού
Ινστιτούτου των ΗΠΑ - για την διάδοση αυτής της ιστορικής ανοησίας,
αποτελεί εγχείρημα σε βάρος της αξιοπιστίας του.
   
    ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΗΤΑΝ ΜΟΝΑΧΑ ΜΙΑ
Ας λεχθεί ακόμη μία φορά: Η περιοχή της αρχαίας Παιονίας, ήταν μέρος τηςΜακεδονικής Αυτοκρατορίας, όπως ήταν επίσης η Έφεσος, η Τύρος, η Παλαιστίνη, ηΜέμφις, η Βαβυλώνα, τα Τάξιλαe και δωδεκάδες ακόμη. Όλες αυτές είχαν γίνει«Μακεδονικές» για μία περίοδο, αλλά καμία από αυτές δεν ήταν ποτέ η «Μακεδονία».
   “ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ” ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ
Ας μου επιτραπεί να περατώσω αυτή τη επεξήγηση κάνοντας μία πρόταση, για την επίλυσητου ερωτήματος της σύγχρονης χρήσεως της ονομασίας «Μακεδονία». Η Ελλάδα πρέπει ναπροσαρτήσει την Παιονία, όπως έκανε ο Φίλιππος Β΄ το 359 π.Χ. Αυτό θα φαινόταναποδεκτό από τους σύγχρονους κατοίκους της εν λόγω περιοχής, δεδομένου ότι
ισχυρίζονται πως είναι Ελληνική, ενστερνιζόμενοι το όνομα της Μακεδονίας και τουπλέον διάσημου τέκνου της. Τότε οι σύγχρονοι κάτοικοι αυτής της νέας Ελληνικήςπεριοχής, θα μπορούσαν να ασχοληθούν να μάθουν, να μιλούν και να γράφουν Ελληνικά, αςελπίσουμε τόσο καλά, όσο τα ήξερε και ο Μέγας Αλέξανδρος.
Ειλικρινώς,
Stephen G. Miller, Επίτιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Berkley, Καλιφόρνια, ΗΠΑ
Υ.Γ. Για μία πληρέστερη εξέταση αρχαίων αποδείξεων περί της Παιoνίας, βλέπε I. L. Merker,
“The Ancient Kingdom of Paionia,” Balkan Studies 6 (1965) 35-54
Κοινοποίηση:
C. Brian Rose, President, Archaeological Institute of America
Hillary Rodham Clinton, Secretary of State of the United States of America
Dora Bakoyiannis, Minister of Foreign Affairs of Greece
Antonis Samaras, Minister of Culture of Greece
Olli Rehn, European Commissioner for Enlargement
Erik Meijer, Member, European Parliament »

ΣΩΣΤΕ ΤΟΝ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΕΡΑΣ ΑΡΤΕΜΙΔΑΣ

Εκδήλωση Διαμαρτυρίας για την τύχη του Ναού της Αγροτέρας Αρτέμιδας
Αξιολόγηση χρήστη: / 4
013.3.09
Την Κυριακή 8 Μαρτίου 2009 και ώρα 11:30πμ, έλαβε χώρα μία εντονη διαμαρτυρία στον αρχαιολογικό χώρο του Ναού της Αγροτέρας Αρτέμιδος, που βρίσκεται δίπλα από το καλλμάρμαρο Στάδιο περιοχή Μετς, όπως βέβηλα την ονόμασαν οι αδαείς νεοέλληνες. Η διαμαρτυρία αφορά την προσπάθεια ιδιωτικών συμφερόντων να οικοπεδοποιήσουν τον Ιερό χώρο, με την ανοχή και την αδιαφορία της πολιτείας.
Την πρωτοβουλία είχαν από κοινού οι κάτωθι φορείς αρκετοί σύλλογοι και πλήθος κόσμου που η καρδιά τους κτυπάει Ελληνικά.
Η στάση υπήρξε ένας σοβαρός υπολογίσημος και μετρήσιμος μοχλός πίεσης προς αυτούς που δεν καταλαβαίνουν ότι παραμένουμε Έλληνες.

1. Οικόπεδο με θέα; (Ελλάς/Ληστές της Ελλάδος)
Στο βωμό της ανοικοδόμησης κινδυνεύει να θυσιαστεί ο ναός της Αγροτέρας Αρτέμιδος στο Μετς, μετά την πρόσφατηαπόφαση του ΚΑΣ
11.01.09
2. Αγροτέρα: Συνεχίζεται η προσπάθεια (Ελλάς/Ελληνίδες Φωνές)
...τα γνωρίζουμε. Σ' αυτή, λοιπόν, άκουσα για την Αρτεμη την Αγροτέρα! Τι όνομα κι αυτό για μια Θεά του Κυνηγίου...έτσι απάντησαν μερικοί μόνο από αρκετούς που ρωτήθηκαν 25.11.08 !!!
3. Ναός της "Αγροτέρας Αρτέμιδος" (Ελλάς/Ελληνίδες Φωνές)
Στον ναό αυτόν γινόταν η καθιέρωση των Μυστών από τον Ιεροφάντη, που ήταν η τελευταία πράξη της διαδικασίας των Μικρών Ελευσινίων Μυστηρίων ή των Εν Άγραις Μυστήρια όπως τα συνήθηζαν τα αποκαλούν από το τοπονύμιο της περιοχής.

Έκκληση για την Αγροτέρα Αρτέμιδα
Παρακαλούνται οι κάτοχοι Ιστοχώρων (webmasters) να επαναδημοσιεύσουν την ανακοίνωση αυτή καθώς και να ενημερώσουν με email, rss, sms, twitter, άλλα μέσα, για την εκδήλωση αυτή! Είναι χρέος μας σαν Έλληνες.

PITAGORA - PITAGORISMO - OMACOEION

ELEFTHERIOS DIAMANTARAS

Ricercatore - Medditatore

di Storia e di filosofia

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ - ΠΥΘΑΓΟΡΙΣΜΟΣ - ΟΜΑΚΟΕΙΟΝ

PITAGORA - PITAGORISMO - OMAKOEION

Presentazione di Blasco Mucci, direttore responsabile deIl ''Laboratorio''. Anderson il creatore del primo Statuto e dei Rituali dichiara che le nostre radici ed i principi sono basati su gli antichi Misteri, le Scuole e gli antichi filosofi greci come Pitagora, Socrate, Platone, Aristotele e gli Ionici. Il nostro carissimo colaboratore greco riassume, a grandi linee, le lezioni che ricevevano gli Akousmatikoi. gli ascoltatori (nella scuola di Pitagora le persone accolte per un periodo di prova). Il Maestro parlava loro per enigmi - Αινίγματα:

È un crimine tirare i sassi contro le fontane. La fontana dà generosamente la sua acqua chiara a tutti, senza discriminazioni o interesse. L'iniziato deve fare lo stesso. Non bisogna mostrarsi ingrati verso coloro che illuminano il popolo, che servono i loro simili con i consigli della loro saggezza; rispettiamo dunque i nostri maestri perché sono i nostri benefattori.

Non mangiare con la sinistra. La sinistra, per gli antichi, era la mano del’'imperfezione, dei profitto disonesto. Non accettiamo dunque nulla che provenga da una fonte impura.

Non attizzare il fuoco con la spada. Non eccitiamo un essere in collera, ma piuttosto calmiamolo con parole dolci o con. soave armonia. La collera è una malattia che l'armonia può guarire, ristabilendo l’ordine turbato.

Non portare l'immagine di un Dio su un anello. Bisogna saper tacere e non parlare a tutti gli argomenti elevati. Non gettiamo ai porci le perle dell'iniziazione.

Semina la malva senza mangiarla. Sii dolce con gli altri ma non con te stesso.

Non spezzare il pane. Non essere avaro. Gli antichi dividevano il pane in quattro parti, con una croce intagliata al centro. Diamo agli sfortunati con larghezza e non con parsimonia.

Allontana da te la spada affilata. Evita i violenti, i collerici, i maldicenti.

Onora la toga, lo scanno, il Ternario. Rispetta la gerarchia, l'autorità legittima, l'armoniosa organizzazione del mondo.

Infine, segnaliamo che gli universalmente noti Versi Aurei si aprono con l'invito a riconoscere la gerarchia che domina il mondo e alla quale il Fratello massone deve rendere il giusto omaggio. Prima d'ogni altra cosa, rendi agli Dèi immortali il culto consacrato; rispetta Colui che protegge i giuramenti e gli eroi pieni di nobiltà. Onora infine gli spiriti sotterranei offri loro i sacrifici tradizionali.

Pitagora – Omakoeion – Pitagorismo:
Πυθαγόρας - Ομακοείον - Πυθαγορισμός

Quando Pitagora arrivò a Crotone, con le sue parole provocò tale impressione, che la gente veniva da tutti i paesi vicini per ascoltarlo. Si afferma che il suo primo discorso pubblico sia stato frequentato da oltre 2000 persone. Affascinati dalle sue parole, i primi ascoltatori avevano deciso di non tornare alle loro terre d’origine, ma di restare con le loro donne ed i figli, vicino a lui. Costruirono una grande casa che l’avevano chiamata Omakoeion, (che significa in greco: vedere e udire solamente, in altre parole tacere), in modo che tutta la squadra potesse seguire l’insegnamento in assoluto silenzio. Avendo accettato alcune disposizioni legislative ed ordini di Pitagora come divine ipoteche, restavano con concordia e si comportavano con armonia con tutti gli studenti e epeffimumeni macarizomeni – επευφημούμενοι μακαριζόμενοι approvati dai luoghi circostanti. La proprietà e l’uso di questa casa era comune per tutti, (tra gli amici tutto è comune – κοινά τά των φίλων– ) e consideravano Pitagora un dio.

L’organizzazione della fratellanza pitagorica
Η οργάνωση της πυθαγορείου αδελφότητας

All’interno della comunità Pitagorica d’Omakoeion, tra gli altri insegnamenti Pitagora preparava la perfezione delle anime degli allievi, con l’assistenza della musica suonando la Lira e salmeggiando versi Orfici, Omerici, Issiodici e proprie composizioni per uso terapeutico per alcune malattie, per purificare l’anima, tranquillizzare la mente e guarire il corpo. A tutti i nuovi che arrivavano a lui per partecipare alle lezioni, presentava il primo rigoroso test. Chiedeva di sapere come si comportavano con i genitori, i parenti e con le loro compagnie. In più quali erano i propri desideri ed il comportamento tra gli amici, come passavano tutta la giornata, che cosa provocava loro gioia e la tristezza. Esaminava le risate, il silenzio, le loro discussioni, il corpo, come camminavano la fisionomia. Da queste esterne osservazioni naturali lui era in grado di capire le invisibili caratteristiche delle loro anime. Tra quelli che si presentavano all’Omakoeion per essere ammessi, selezionava i più capaci di eseguire la didascalia. Cominciavano le lezioni isolate per tre anni, per provare la loro serietà e lo zelo per la conoscenza, ed in più di essere ben preparato, ogni studente, e di non stimare gli inutili onori. Nessun allievo aveva la possibilità di vederlo e parlare con lui .Potevano solamente udirlo, e questo per determinare la consistenza del reale desiderio d’imparare – filomatheia – φιλομάθεια anche per preparare adeguatamente i nuovi studenti di non chiedere le vane ed inutili onoranze.

Dopo seguiva lo stadio del tacere che durava cinque anni, per allinearsi con le prove della continenza, in pratica del controllo della lingua e della mente. Nello stesso tempo, dovevano astenersi da ogni cibo empsyco – έμψυχο carni e persino alcuni altri alimenti d’origine bestiale, che evitavano la purificazione dell’anima e la purezza del pensiero. Dietro il sipario sentivano Pitagora, ma non lo vedevano e per parecchio tempo partecipavano alle lezioni ascoltando solamente. Durante questo periodo di prove, tutto quello che avevano era comune e l’amministrazione la tenevano i compagni che avevano dimostrato di esserne capaci. Durante l’intera durata del periodo delle prove, imparavano ad astenersi dal vino, dal mangiare e a dormire poco e leggermente e a rifiutare la fama e la ricchezza umana ed altre cose simili. Imparavano ad avere rispetto per i più grandi, mentre con quelli che avevano la stessa età – synomilikous – συνομήλικους a stare insieme nello stesso modo abbandonando l’orgoglio. Per rafforzare i caratteri dei giovani li favoriva nell’occuparsi con progetti superiori ed etici senza invidia, e incitava i più giovani di comportarsi amichevolmente tra loro e pure con gli animali in una maniera equa e naturale. Quelli che erano considerati idonei a prendere e condividere le teorie di Pitagora, erano valorizzati per la vita che seguivano e per il loro comportamento. Dopo cinque anni di silenzio, diventavano interni – esoterici - esoterikoi – εσωτερικοί ed erano nominati compagni. Dopo di questo i compagni potevano vedere ed essere direttamente istruiti da Pitagora, di mangiare e dormire poco, di non stimare gli onori umani e la ricchezza. Imparavano ad avere puro rispetto verso i più anziani e convivere con gli altri studenti in un modo semplice, chiaro e puro, e guidare i neofiti con la virtù e con l’etica.

Gli akousmatikoi ακροαματικοί (ascoltatori, gli ascoltatori) nella scuola di Pitagora le persone accolte per un periodo di prova quando erano negati in questo periodo di tempo, ritiravano la loro proprietà al doppio del valore da quello che avevano depositato ed andavano via da Omakoeion. Inoltre come fossero morti, alzavano – ypsonan – ύψωναν una tomba chiamata “gli Omakooi” e quando gli incontravano più tardi, erano trattati come fossero morti, e proclamavano la famosa parola apethanan – sono morti – απέθαναν. Perché avevano abbandonato le lezioni perdendo la didascalia per il cui tramite potevano diventare migliori, onesti e più etici. Disorganizzati, incompleti e sterili erano considerati quelli che presentavano difficoltà nell’apprendimento. Allo stesso modo, era considerato morto pure chiunque trasmetteva la Conoscenza – Γνώση pitagorica – ai profani che non erano iniziati ed istruiti. Era obbligatorio eseguire diversi corsi per conseguire un bagaglio adeguato di conoscenze teoriche e pratiche e per lungo tempo per poter capire la pratica della purificazione – katharseos – καθάρσεως της ψυχής dell’anima.

Pitagora insegnava che non era logico e giusto di offrire a chiunque la conoscenza, pure a quelli che per caso la avevano trovata, e tutto quello che con tanto studio e sforzo nel lungo tempo, avevano potuto acquisire gli studenti. La stessa cosa succedeva pure nei misteri delle Divinità Eleusine,Ελευσίνιες Θεότητες svelare il segreto ai profani comportava la punizione della pena di morte. Si richiedeva parecchio tempo per respingere la sporcizia morale che si trovava all’interno delle anime ignoranti, e molto tempo per accettare e capire la didascalia del Maestro. Pitagora credeva che con il fuoco, con il ferro ed a qualsiasi altro metodo fosse stato necessario, per pulire da ogni persona le profonde radici ed innaturali desideri, le passioni e le cattive abitudini – exeis - έξεις, poi l’anima sarebbe liberata da tutte le cattiverie. Dopo di questo e con la giusta pedagogia potevano essere piantate cose utili. La coltivazione dell’anima era stata quindi necessaria molto prima di accettare le ragioni della filosofia.

Pitagora separava – echorize –εχώριζε gli studenti secondo l’interno valore di ciascuno. Poiché gli studenti non avevano lo stesso livello scolastico, didattico e la stessa natura, non era giusto ed equo partecipare alle stesse lezioni – akroamata – ακροάματα quindi diffondeva e comunicava la conoscenza differentemente ai suoi allievi secondo il grado d’adattamento di ognuno, ed offriva a tutti l’assistenza – evergesia – εχώριζε quando possibile, tenendo però l’analogia di giustizia nella didattica. Alcuni li chiamava Pythagoreious – Πυθαγορείους – ed altri Pythagoristes – Πυθαγοριστές – (qui Giamblico confronta con le denominazioni attico e attikist Αττικός και Αττικιστής ). Ed una parte di questi gli nominava – anekyrixe – ανεκήρυξε “veri” e gli altri “zelati”-ζηλώτές dei primi. Per impostare la proprietà tra i pitagorici aveva fissato d’essere tutti in comune e convivere insieme per tutta la durata dell’apprendistato.

Una distinzione quindi due tipi di studenti al Omakoeion
Ένας διαχωρισμός ήτοι δύο τύποι μαθητών στο Ομακοείον

1) Gli studenti, chiamati ascoltatori anche synontes – συνόντες – akousmatik-ακουσματικοίi, questi erano esterni o i di “fuori” e non erano considerati autentici Pytagorici. I matematici dichiarano che le teorie di questi non provenivano da Pitagora ma dall’Ippasso di Krotone o dal Metapontio. Raccontavano che la filosofia di loro erano parole senza prove e spiegazioni, ma mandati, “che si deve fare cosi”. Perseguivano di mantenere come dogma divino, quelli che insegnava Pitagora e saggio calcolavano quello che manteneva e praticava di più la filosofia pitagorica. La maggior parte degli ordini filosofici pitagorici che ci sono salvati sino ai nostri giorni, provengono in realtà dalla didascalia degli akousmatikoi.

2) Compagni, erano pure nominati famigliari, diffusori e matematici. Questi erano stati gli “interni” gli autentici pitagorici distinti come politici, economici e giuridici. Ogni sera avevano come preghiera l’autognosia, -il famoso termine Delfico - Δελφικό: “Conosci tè stesso”, Gnothi s’ afton – Γνώθι σ’ αυτον’. In altre parole si presentavano e si esaminavano loro stessi con la trilogia: Che cosa ho trasgredito? Cosa ho detto? Cosa dovevo fare e non ho fatto? Studiavano – Entryfousan – εντρυφούσαν tutte le scienze, la filosofia era nota, ma la matematica, la geometria e specialmente con la geometria celeste era più nota e più esaminata. La loro intera ed interna filosofia non è stata salvata tutta, ma da quello che noi sappiamo siamo sicuri, che conteneva uno studio molto ampio e profondo per molte scienze e specialmente la matematica, la geometria, la filosofia e la medicina.


Eleftherios Diamantaras

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ - Η ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ
Ο ΜΟΝΟΘΕΪΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ


Υπό
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΑΡΑ
Ερευνητού - Μελετητού
Ιστορίας – Φιλοσοφίας




Η Ελληνική διανόηση, από τα πανάρχαια χρόνια παρατήρησε και εξέτασε με σεβασμό και με δέος τα φαινόμενα και τις εκφάνσεις της φύσεως, διότι με την πρώιμο λογική της προσέγγισε και ερεύνησε το θείον, το οποίο, ανέλυσε και εξέφρασε με τον τέλειο νοηματικό της λόγο.
Με την πάροδο των αιώνων, δημιούργησαν μία ανώτερη μονοθεϊστική θεολογία και μία πολυμερή εκφραστική λαϊκή θεολογία, η πρώτη για τους ολίγους τους ταγούς και τους ικανούς, που θα μπορούσαν να την κατανοήσουν, να την σεβαστούν, να την διαφυλάξουν και να την μεταδώσουν στους επιγενόμενους. Αυτή την εκπροσωπούσαν οι λειτουργοί των Μυστηρίων και των Μαντείων, ενώ την άλλη που ήταν για όλο τον λαό, την διακονούσαν και την εκτελούσαν περιοδικά οι εκάστοτε εκλεγμένοι εκπρόσωποι της πολιτείας.
Αυτή η πραγματικότης, είναι και η μεγάλη διαφορά του Ελληνικού ερευνητικού πνεύματος, της λογικής προσεγγίσεως και της ερμηνείας των πάντων και όχι της αλογίστου δογματικής τάχα αποκαλυπτικής και σωτηριολογικής πίστεως, που εκφράζεται από μία μικρά καταπιεστική μερίδα κληρονομικών και προνομιούχων εκπροσώπων του θείου επί της γής.
Από το σύνολο του υλικού που χρησιμοποιεί η επιστημονική έρευνα, από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα, δεν προκύπτουν ιστορικά δεδομένα για την ζωή και την δράση του Σωκράτη, είναι ελάχιστα τα εξακριβωμένα και αναντίρρητα στοιχεία, που είναι απαραίτητα για να θεμελιωθεί η ιστορική επιστήμη. Για αυτό η φυσιογνωμία του Σωκράτη παραμένει πάντα για τους ερευνητές, ένα αίνιγμα προς λύση.
Ενώ αντίθετα έχομε πλούσια και με ποικιλία την Σωκρατική παράδοση, έτσι μπορούμε αβίαστα να ισχυριστούμε, ότι έχομε έναν θρύλο, που τον έπλασαν και μας τον παρέδοσαν οι θαυμαστές του, κυρίως οι μαθητές του, οι επικριτές τους ακόμα και οι κατήγοροι του. Ο κυριότερος λόγος που δεν έχουμε, εξακριβωμένο υλικό, είναι γιατί ο Σωκράτης «ουδέν έγραψε».
Την Θεολογία, το Δαιμόνιον και την Αθανασία της Ψυχής κατά την Σωκρατική αντίληψη τα γνωρίζουμε, από τα έργα των μαθητών του, καθότι είναι γνωστό ότι ο ίδιος δεν άφησε γραπτά κείμενα, διότι δεν βρήκαμε κανένα έργο του και δεν αναφέρεται επίσης κανένα έργο του από άλλους αρχαίους συγγραφείς. Οι μαθηταί του, που αναφέρονται στο έργο του είναι κυρίως ο Πλάτων και ο Ξενοφών,
2

o Πλάτων με τους θαυμάσιους διαλόγους του και τα πεζά του έργα έχει καταστήσει τον διδάσκαλό του αθάνατο και μέγιστο των φιλοσόφων. Ο δεύτερος είναι ο παρεξηγημένος Αθηναίος ευπατρίδης, στρατηγός, πολιτικός, συγγραφέας και ιστορικός Ξενοφών.
Ο πρώτος έχει επηρεασθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό από το έργο του Σωκράτη, αλλά και ο ίδιος σαν μεγάλος φιλόσοφος, έχει επηρεάσει το έργο του Σωκράτη, με κάποια δικά του, έστω και δευτερεύοντα στοιχεία, βασισμένα στις δικές του θεολογικές και φιλοσοφικές ιδέες, όμως σε γενικές γραμμές στα αθάνατα έργα του καταγράφονται αυτούσιες οι θέσεις του διδασκάλου του. Αυτό γίνεται αντιληπτό μόνο από τους βαθείς γνώστες και μελετητές του Σωκρατικού έργου.
Με μεγαλύτερη ακρίβεια αποδίδει την Σωκρατική διδασκαλία ο Ξενοφών, διότι σαν ρήτωρ, στρατηγός, ιστορικός και πολιτικός δεν ανέπτυξε δικές φιλοσοφικές θεωρίες, για αυτό τα έργα του αποτελούν εξίσου σημαντική πηγή για την μελέτη της ζωής και του όλου έργου του Σωκράτους.
Θα εξετάσουμε εν συνεχεία μερικά αποσπάσματα από τα έργα των μαθητών του Πλάτωνος και Ξενοφώντα, στα οποία χαρακτηριστικά και κατ’ επανάληψη αναφέρεται ο Σωκράτης στην ύπαρξη ενός και μόνον Θεού, που τον οδηγούσε και κατεύθυνε την πορεία της ζωής του.
Οι έννοιες του θείου και της αθανασίας της ψυχής, συναποτελούν την βάση της όλης Σωκρατικής διδασκαλίας, που επάνω σε αυτά στηρίχθηκαν πλείστα όσα φιλοσοφικά συστήματα, θεωρίες, κοινωνικά κινήματα και θρησκείες επί δύο χιλιάδες τετρακόσια χρόνια.
Θεολογία εννοιολογικά σημαίνει, λόγον περί του θεού ή των θεών, και στον Σωκράτη η θεολογία έχει όντος διττή υπόσταση, αναφέρεται το πρώτον στην ύπαρξη ενός Υπερτάτου Δημιουργού Θεού, και κατά δεύτερον στην ύπαρξη πολλών θεϊκών εκφάνσεων ή θεοτήτων τα οποία ενεργούν για την πρόνοια του ανθρωπίνου κόσμου. Η διάκριση μεταξύ του ενός θεού και των πολλών θεοτήτων, είναι θεμελιώδης σε όλη την Αρχαιοελληνική φιλοσοφία, αυτή η σημαντική φιλοσοφική θέση δεν έχει γίνει πλήρως κατανοητή από τους ξένους κυρίως μελετητές, και αυτό έχει δημιουργήσει κατά καιρούς, σοβαρά προβλήματα αποδόσεως και στρεβλώσεως της όλης Σωκρατικής διδασκαλίας.
Μελετώντας και ερευνώντας καλλίτερα την ιστορία διαπιστώνουμε ότι, ο Σωκράτης ήταν βαθιά θρησκευόμενος, είχε πάρα πολύ δραστήριο πνεύμα και προσπαθούσε να κάνει τους ανθρώπους καλλίτερους, για το οποίο δήλωνε ότι είχε ειδική εντολή από τον ΘΕΟ. Ο Ξενοφών στα απομνημονεύματα του (Α΄α, 16) γράφει: « αυτός αεί περί τών ανθρώπων διελέγετο σκοπών, τι Καλόν, τί αισχρόν, τί ευσεβές, τί ασεβές, τί δίκαιον, τί άδικον, τί σωφροσύνη, τί μανία, τί ανδρεία, τί δειλία, τί πόλις, τ ί πολιτικός, τί αρχή ανθρώπων, τί αρχικός ανθρώπων;
Κατά τον Σωκράτη ο ΘΕΟΣ δεν φιλοσοφεί, γιατί κατέχει την σοφία, φιλοσοφεί όμως ο άνθρωπος, που η ύπαρξη του είναι πεπερασμένη. Πρώτος θεώρησε την ψυχή σαν την πραγματική ουσία του ανθρώπου και την αρετή, σαν αυτό που συμπληρώνει

3


την ανθρώπινη φύση, μέσα από την αναζήτηση και την βελτίωση της ψυχής. Αυτές οι εκφάνσεις είναι περισσότερο θείες παρά θεός, και αυτές μπορεί να τις προσεγγίσει ο άνθρωπος μόνο με τον καθαρό ΝΟΥ του, που τον αποκαλεί θείο.
Έτσι πολύ ορθά δηλώνει ότι, ο νους είναι κατώτερος από την Πρωταρχική Θεότητα, όπως ακριβώς αυτό που είναι ενωμένο είναι κατώτερο από το ΕΝΑ, και το νοερό από τον νου και το έμψυχο από την ψυχή, και πάντοτε προηγούνται τα ποιο ενιαία από τα απλά, ενώ όλη η σειρά των ΟΝΤΩΝ καταλήγει στο ίδιο το ΕΝΑ.
Ο Σωκράτης στα έργα του Πλάτωνος και των άλλων συγγραφέων, χρησιμοποιεί κατά μεγάλο μέρος την έννοια του θείου στον ενικό αριθμό «ο ΘΕΟΣ» και δεν εννοεί έναν οιονδήποτε θεό από τις υπάρχουσες τότε «θεότητες» που τις έπλασε ο άνθρωπος κατά το δοκούν του, αλλά τον έναν Υπέρτατο Δημιουργό του σύμπαντος κόσμου, ο οποίος δεν έχει καμία σχέση ή ομοιότητα με οιανδήποτε ανθρωπίνη ή άλλη πνευματική οντότητα.
Οι Προσωκρατικοί Ίωνες «Υλοζωισταί» φιλόσοφοι, έκαναν την πρώτη σοβαρή και λογική προσπάθεια προσεγγίσεως του θείου, που ήταν προσιτή στην ανθρωπίνη διάνοια, έτσι απεκάλεσαν την πρώτη και μοναδική δημιουργό δύναμη των πάντων τον θεό, από το ρήμα θέω, με διάφορα ονόματα:
Ο Αναξίμανδρος Άπειρον, ο Ηράκλειτος Έν Σοφόν, ο Πυθαγόρας ο Αριθμός, ο Ξενοφάνης Είς θεός, η Ελεατική σχολή το Όν , ο Αναξαγόρας ο Νούς, ο Εμπεδοκλής η Ιερά Φρήν, ο Δημόκριτος το Πάν, ο Πίνδαρος ο Μέγας Μάκαρ, ο Αριστοτέλης το Πρώτον κινούν ακίνητον. Εξ αυτών αβίαστα τεκμαίρετε ότι η αρχαία ελληνική φιλοσοφία – θεολογία ήταν μονοθεϊστική.
Οι Έλληνες με την λογική τους απέδειξαν ότι, η ύπαρξη και η δομή του σύμπαντος κόσμου για να λειτουργεί, πρέπει να υφίσταται μία υπερτάτη έλλογος δημιουργός δύναμη, που διέπει και κατευθύνει τα πάντα, που εκπροσωπεί μόνο το απόλυτο Αγαθόν, αλλά είναι άγνωστη ως προς την ουσία της, διότι είναι άναρχος, άπειρος, άχρονος, αγέννητος, ανώλεθρος και αϊδιος, διότι δεν έχει καμία σχέση ή συνάφεια με το κακό.
Ο Σωκράτης δεχόταν ότι ενεργούσε την διδασκαλία του κατ’ εντολήν του θεού, που το εξέφραζε με το «μαιείας ο θεός τε καί εγώ αίτιος». < Ο θεός με αναγκάζει να ξεγεννώ τους άλλους ( με την μαιευτική μεθολογία), αλλά με εμπόδισε να γεννώ ο ίδιος>.
Μοναδική αποστολή και έργο της ζωής του, το οποίο κατά τον Πλάτωνα, θεωρούσε σαν εντολή Θεού, και όχι των διαφόρων λαϊκών θεοτήτων, ήταν να κρίνει και να ελέγχει τον εαυτόν του και τους άλλους. Δηλώνει ρητά και κατηγορηματικά επανειλημμένως, ότι με αυτό το έργο καθίστατο συνεργάτης του Θεού, αφού ήθελε όπως και εκείνος, να γίνεται εν παντί το δίκαιον και το αγαθόν.
Ανάλογος είναι και ο τρόπος που το εκδηλώνει, που το βιώνει και το πραγματοποιεί.


4

Ο Σωκράτης ζει και ελέγχει την σκέψη του και την σκέψη των άλλων, αλλά το σπουδαιότερο είναι ότι την σκέψη του την κάνει έργο καθημερινό, που είναι αναπόσπαστο με τον τρόπο της ζωής του.
Για τον έλεγχο και την επικοινωνία με τον εαυτό του χρησιμοποιεί τον εσωτερικό, τον έμψυχο λόγο. Για την άμεση επικοινωνία με τους άλλους χρησιμοποιεί τον προφορικό, τον ζωντανό, αλλά και έμψυχο πάλι λόγο, ποτέ τον γραπτό. Αυτή είναι και ουσία του Σωκρατικού λόγου. Ο Σωκράτης στοχάζεται, μιλάει και συζητεί. Ο έλεγχος που τον συνοδεύει, πάντα άγρυπνος οιστρηλατείται από ένα ιδανικό. Να κάνει την ζωή του ανθρώπου ομόλογη, σύμφωνα με την αλήθεια, την δικαιοσύνη και το θείο. Ζητάει και θέλει, η συνείδηση να ομολογεί και να ταυτίζεται πάντα με τον εαυτό της. Για την πραγματοποίηση αυτού του έργου καλεί όλους τους ανθρώπους να συμμετέχουν δίχως ενδοιασμούς και σκοπιμότητες.
Ενώ ο Σωκράτης δίδασκε ακούραστος όλη του την ζωή, δεχόταν τους θεούς , εκείνους που αναγνώριζε η επίσημος πολιτεία και προσέφερε θυσίες (ευχαριστίες) σε αυτούς, στο σπίτι του και στους δημόσιους βωμούς. Προσευχόταν ικετεύοντας να δίνουν το καλό, γιατί μόνο αυτοί το γνώριζαν. Όμως τόνιζε πάντα, ότι ήθελε να έχει πλήρη και επακριβωμένη την έννοια του Θείου, του Οσίου και της Ευσέβειας. Στην θέση της λαϊκής και αφελούς πίστεως προς τους μυθικούς ανθρωπομορφικούς θεούς (εκφάνσεις των φαινομένων και των δυνάμεων της φύσεως), τοποθετεί, με τον Λόγον, την λογικήν και την συνείδηση του ΕΝΑΝ ΘΕΟ ΤΕΛΕΙΟ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ.
Όλα αυτά όμως δεν ήθελε να τα εξετάζει πρόχειρα και αμέσως, αλλά αργά, προοδευτικά και με την μαιευτική μέθοδο, όταν είχε γίνει κατανοητή και αφομοιωθεί η διδασκαλία του και κυρίως όταν ήταν πρόθυμοι οι συνομιλητές του να την ακολουθήσουν.
Ακόμα με την διδασκαλία του, ανέπτυξε και εκλαΐκευσε το μέγα θέμα της υπάρξεως και της αθανασίας της ψυχής και ότι η συγκατάβαση του με τον θάνατο του, αποτελεί έμπρακτη απόδειξη της μεταφυσικής του πίστεως.
Ο Σωκράτης δίδασκε ότι, η αρετή ταυτίζεται με την σοφία, που από αυτήν απορρέουν όλες οι αρετές, γιατί αυτές είναι και το υπέρτατο αγαθό. Την αντιπαρέβαλλε στα αγαθά που φαντάζουν μεγάλα στην λαϊκή συνείδηση, όπως το κάλλος, ο πλούτος, η δύναμη, η σωματική αλκή, οι ηδονές των αισθήσεων και άλλες.
Η πλέον τρανή απόδειξη, ότι βίωσε όλα όσα δίδασκε ο Σωκράτης είναι η απολογία του κατά την δίκη του, αλλά και η συμπεριφορά του στο δεσμωτήριο, τις τριάντα ημέρες που έμεινε σε αυτό.
Ενώπιον των δικαστών του ήταν άκρα φιλοσοφικός, δεν εκλιπάρησε, δεν έκλαψε, όπως άλλοι επιφανείς πριν από αυτόν, δεν κατέφυγε σε φτηνές απολογίες, αλλά ηρωικά σύνδεσε την διδασκαλία του με τις πράξεις του, τονίζοντας με έμφαση στους εμβρόντητους δικαστές του, ότι σε όλη την ζωή εκτελούσε την εντολή του ΘΕΟΥ. Και ενώ παρέμεινε στο δεσμωτήριο επί ένα μήνα πριν θανατωθεί, δεν

5
χρησιμοποίησε αθέμιτους τρόπους και μέσα, πρόταση δωροδοκίας των βαρβάρων φρουρών του από τον Κρίτωνα, για να γλυτώσει από την άδικη καταδίκη του. Ο μέγιστος των σοφών, έδωσε το μοναδικό παράδειγμα του σε όλη την ανθρωπότητα και κυρίως στους νέους, ότι προέχει η εφαρμογή έστω και του άδικου νόμου, γιατί σε όλη του ζωή ήθελε και επιζητούσε την τέλεια πόλη – πολιτεία. Έτσι έδωσε διαχρονικά το ηρωικό του παράδειγμα, κυρίως στους φαύλους πολιτικούς τονίζοντας: Καλλίτερα να αδικείσαι παρά να αδικείς ή να τιμωρείσαι άδικα, αντί να γλυτώνεις από την δίκαιη τιμωρία.
Κατόπιν τούτων, και κρίνοντας από το σύνολο της διδασκαλίας του, εξάγεται ότι ο Σωκράτης ήταν σε όλο του το μεγαλείο και το τεράστιο βάθος των γνώσεων του, ένας ΘΕΤΙΚΟΣ ΜΟΝΟΘΕΪΣΤΗΣ, απορρίπτοντας εμμέσως πλην σαφώς τον ωραίο μυθικό κόσμο της λαϊκής Ελληνικής πίστεως.
Χαρακτηριστικό μνημείο της μονοθεϊστικής πίστεως και συνειδήσεως του Σωκράτη είναι Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ, που αναφέρεται στον Διάλογο ΦΑΙΔΡΟΣ (279 b8 c4) του Πλάτωνος.

Ώ φίλε Πάν τέ καί άλλοι όσοι τήδε θεοί, δήοιτέ, μοι καλώ γενέσθαι τάνδοθεν,
έξωθεν δέ όσα έχω, τοίς εντός είναι μοι φίλια.
Πλούσιον δέ νομίζομοι τόν σοφόν.
Τό δέ χρυσού πλήθος είη μοι όσον μήτε φέρειν μήτε άγειν δύναιτο,
άλλος ή ό σώφρων.

Αγαπημένε μου Πάνα και εσείς οι άλλες θείες δυνάμεις τούτου εδώ του τόπου,
κάνετε να γίνω ωραίος μέσα μου, και τα εξωτερικά αποκτήματα να είναι αγαπημένα,
μέσα σε μια αρμονία, με τα εσωτερικά.
Να θεωρώ ότι πλούσιος είναι ο σοφός.
Και η ποσότητα του πλούτου που θα έχω,
να είναι τόση που να μην μπορεί να την φέρει μαζί του και να πορεύεται με αυτήν άλλος, παρά μόνον ο συνετός άνθρωπος.

Εδώ δηλώνει καθαρά και κατηγορηματικά τον ένα τον Πάνα ( ΕΝ ΤΩ ΠΑΝ) και τις άλλες δευτερεύουσες αγαθές θείες δυνάμεις, που εκπορεύονται, υπάρχουν και ενεργούν πάντοτε από την μία και μοναδική δημιουργό πηγή του παντός, του φωτός, της αλήθειας, της δικαιοσύνης της συμπαντικής νομοτέλειας, που διέπει το Παν και στο οποίο το Παν τείνει.


ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΑΡΑΣ

ΤΙ ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ ΔΩΡΙΣΑΝ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ; ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ!!!

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΑΡΣ

Ερευνητής - Μελετητής

Ιστορίας - φιλοσοφίας

Hellenic Quest λέγεται ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικής εκμάθησης της Ελληνικής που το CNN άρχισε να διανέμει παγκοσμίως και προορίζεται σε πρώτο στάδιο για τους αγγλόφωνους και Ισπανόφωνους.
Η μέθοδος διδασκαλίας συνίσταται στην προβολή πληροφοριών στην οθόνητου Η/Υ με ταυτόχρονη μετάδοση ήχου και κινούμενης εικόνας..

Το πρόγραμμα παράγεται από τη μεγάλη εταιρία Η/Υ Apple, o Πρόεδρος τηςοποίας Τζον Σκάλι είπε σχετικά: Αποφασίσαμε να προωθήσουμε τοπρόγραμμα εκμάθησης της Ελληνικής, επειδή η κοινωνία μας χρειάζεται ένα εργαλείοπου θα της επιτρέψει ν' αναπτύξει την δημιουργικότητά της, να εισαγάγεικαινούριες ιδέες και θα της προσφέρει γνώσεις περισσότερες απ' όσες ο άνθρωπος μπορούσε ως τώρα να ανακαλύψει και να κατανοήσει.

Με άλλα λόγια, πρόκειται για μιαν εκδήλωση της τάσης για επιστροφή τουπαγκόσμιου πολιτισμού στο πνεύμα και τη γλώσσα των Ελλήνων.

Άλλη συναφής εκδήλωση: Οι Άγγλοι επιχειρηματίες προτρέπουν τα ανώτεραστελέχη να μάθουν Αρχαία Ελληνικά επειδή αυτά περιέχουν μια ξεχωριστήσημασία για τους τομείς οργανώσεως και διαχειρίσεως επιχειρήσεων.

Σε αυτό το συμπέρασμα ήδη οδηγήθηκαν μετά από διαπιστώσεις Βρετανώνειδικών ότι η Ελληνική γλώσσα ενισχύει την λογική, οξύνη τον νου, πλουτίζει το λεξιλόγιο και τονώνει τις ηγετικές ικανότητες του ατόμου.

Γι' αυτό έχει μεγάλη αξία, όχι μόνο στην πληροφορική και στην υψηλή τεχνολογία, αλλά και στον τομέα οργανώσεως και διοικήσεως .

Αυτές οι ιδιότητες της Ελληνικής ώθησαν το Πανεπιστήμιο Ιρμάιν της Καλιφόρνια να αναλάβει την αποθησαύριση του πλούτου της. Επικεφαλής του προγράμματος τοποθετήθηκαν η γλωσσολόγος -Ελληνίστρια- Μακ Ντόναλι και οι καθηγητές της ηλεκτρονικής Μπρούνερ και Πάκαρι.

Στον Η/Υ Ίμυκο αποθησαυρίστηκαν 6 εκατομμύρια λεκτικοί τύποι της γλώσσας μας όταν η Αγγλική έχει συνολικά 490.000 λέξεις και 300.000 τεχνικούς όρους, δηλαδή σαν γλώσσα είναι μόλις το 1/100 της δικής μας. Στον Ίβυκο ταξινομήθηκαν 8.000 συγγράμματα 4..000 αρχαίων Ελλήνων και το έργο συνεχίζεται.

Μιλώντας γι' αυτό ο καθηγητής Μπρούνερ είπε: Σε όποιον απορεί γιατί τόσα εκατομμύρια δολάρια για την αποθησαύριση των λέξεων της Ελληνικήςαπαντούμε: Μα πρόκειται για τη γλώσσα των προγόνων μας. Και η επαφήμας μ' αυτούς θα βελτιώσει τον πολιτισμό μας .

Οι υπεύθυνοι του προγράμματος υπολογίζουν ότι οι Eλληνικοί λεκτικοίτύποι θα φθάσουν στα 90 εκατομμύρια, έναντι 9 εκατομμυρίων της λατινικής.
Το ενδιαφέρον για την Ελληνική προέκυψε από τη διαπίστωση τωνεπιστημόνων πληροφορικής και υπολογιστών ότι οι Η/Υ προχωρημένηςτεχνολογίας δέχονται ως νοητική γλώσσα μόνον την Ελληνική. Όλες τιςάλλες γλώσσες τις χαρακτήρισαν σημειολογικές .

Νοητική γλώσσα θεωρείται η γλώσσα στην οποία το σημαίνον, δηλαδή ηλέξη, και το σημαινόμενο, δηλαδή αυτό, που η λέξη εκφράζει (πράγμα, ιδέα, κατάσταση), έχουν μεταξύ τους πρωτογενή σχέση. Ενώ σημειολογική είναι η γλώσσα στην οποία αυθαιρέτως ορίζεται το κάθε πράγμα ή έννοια (σημαινόμενο) εννοείται με αυτό το οποίο σημαίνει(σημαίνον).

Με άλλα λόγια, η Ελληνική γλώσσα είναι η μόνη γλώσσα της οποίας οι λέξεις έχουν πρωτογένεια, ενώ σε όλες τις άλλες, οι λέξεις είναι συμβατικές σημαίνουν, δηλαδή, κάτι, απλώς επειδή έτσι 'συμφωνήθηκε' μεταξύ εκείνων που την χρησιμοποιούν.

ΟΛΕΣ οι λέξεις στην Ελληνική ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ, π.χ.η λέξη ενθουσιασμός = εν-Θεώ,
γεωμετρία = γη +μετρώ, προφητεία = προ + φάω, άνθρωπος = ο άναρθρων (ο αρθρώνων λόγο).

Έχουμε δηλαδή αιτιώδη σχέση μεταξύ λέξεως - πράγματος ; ή έννοιας, πράγμα ανύπαρκτο στις άλλες γλώσσες. Τα πιο τέλεια προγράμματα Ίβυκος , Γνώσεις και Νεύτων αναπαριστούν τους λεκτικούς τύπους της Ελληνικής σεολοκληρώματα και σε τέλεια σχήματα παραστατικής, πράγμα που αδυνατούννα κάνουν για τις άλλες γλώσσες.

Και τούτο επειδή η Ελληνική έχει μαθηματική δομή που επιτρέπει τηναρμονική γεωμετρική τους απεικόνιση.<> Ιδιαιτέρως χρήσιμα είναι τα ελληνικά προσφύματα ΟΠΩΣ : τηλέ , λάνδη=....LAND, ΓΕΩ...,νάνο, μίκρο, μέγα,

σκοπό....ισμός, ΗΛΕΚΤΡΟ...., κυκλο.....,ΦΩΝΟ...., ΜΑΚΡΟ...., ΜΙΚΡΟ......, ΔΙΣΚΟ...., ΓΡΑΦΟ...,ΓΡΑΜΜΑ...., ΣΥΝ...,ΣΥΜ..., κ.λπ..

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ : ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ C D = COMPACT DISK =
ΣΥΜΠΑΚΤΩΜΕΝΟΣ ΔΙΣΚΟΣ

Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές θεωρούν την Ελληνική γλώσσα «μη οριακή»,δηλαδή ότι μόνο σ' αυτή δεν υπάρχουν όρια και γι' αυτό είναι αναγκαία στις νέεςεπιστήμες όπως η Πληροφορική, η Ηλεκτρονική, η Κυβερνητική και άλλες.

Αυτές οι επιστήμες μόνο στην Ελληνική γλώσσα βρίσκουν τις νοητικέςεκφράσεις που χρειάζονται, χωρίς τις οποίες η επιστημονική σκέψη αδυνατείνα προχωρήσει.

Γι' αυτούς τους λόγους οι Ισπανοί Ευρωβουλευτές ζήτησαν να καθιερωθεί η Ελληνική γλώσσα ως η επίσημη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διότι το να μιλά κανείς γιαΕνωμένη Ευρώπη χωρίς την Ελληνική είναι σαν να μιλά σε έναν τυφλό για χρώματα.