Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012



ΠΕΡΤΙΝΑΞ:  Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ  ΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

ΤΟΥ ΚΥΡΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΜΑΝΑΣΣΗ ΣΥΝΟΨΙΣ ΧΡΟΝΙΚΗ, ΑΡΧΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΚΟΣΜΟΠΟΙΙΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ ΚΥΡΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΤΟΥ ΒΟΤΑΝΕΙΑΤΟΥ

«λθ Περτίναξ, φιλόφρον δελφέ, καγ μυήσω σε ν τος περτάτοις»!
(Περίεργος κα πάνυ φέλιμος μετρος στιχουργία γνώστου λογίου ξ λεξανδρείας, ερεθεσα ν παλαιοπωλεί τι μετ τινών λοιπν χειρογράφων).

«λθ Περτίναξ, φιλόφρον δελφέ, καγ μυήσω σε ν τος περτάτοις»!!!

μν φιλόϋλος ψυχ τας λαις πιχάσκει, κα πάντα πραγματεύεται πρς τ τυχεν το πόθου· σ δέ, ψυχ βασίλισσα κα φιλολογωτάτη, ε διψσα γνώσεως κα λόγου κα παιδείας, βίβλοις ε προστέτηκας, πεντρυφς τος λόγοις, κα γίνεταί σοι τς ζως πας χρόνος λόγος... Compendium chronicum.

φηβος καταλιπν τς παρθικς πικρατείας Μιθροβουζάνης, δολος δορυάλωτος ρχικς, ετα προκόψας, κερδίσας τν ενοιαν το αθέντου του, ξαγοράσας ν τέλει δι το χρήματος ,τι το στέρησαν τ πλα.
Περιελθν ες μεγίστην εημερίαν, προμηθεύσας ονους κα δέρματα, τν ν ππνι σταθμεύουσαν λεγενα, νυμφευθες τν κόρην γέροντος -δυσπραγοντος - συγκλητικο, τώρα ες τν ώμην, νέρχεται τν Cursus Honorum, φέρων πι τ νομα Λαίλιος Σπίνθερ Περτίναξ.

Ενους φάνη χριστιανς πίσκοπος κανοτάτη πρξεν προσφορ το Περτίνακος ες ονον φαλερνικόν πρς τν κκλησίαν του, νεκτικς κα συνήθως αστηρς Πατρ τν Πατέρων το ν ώμ Μεγάλου Μιθραϊκο Θυσιαστηρίου.
ταυροβολίσθη Περτίναξ, καταστς μάλιστα, ποία ερωνεία, «Πέρσης».
Τώρα πλέει διωτικ του λιβυρνς ξωθεν το Σουνίου. Τελευταία ζωηρ πιθυμία γεννήθη ντς του, «πόσις το κυκκενος».
Κα ντος μετ τρες μέρας δεξιώσεων κα σπατάλης ες τ Κλεινόν στυ, πορεύεται πρς τν λευσίνα.
Λόγ πιδημίας χασε πέρυσι τ Μικρ ν γραις Μυστήρια.
γέρων Νεστόριος, Εμολπίδης εροφάντης, το μήνυσε τότε, τι δν δύναται ν τν μυήσ ες τ Μεγάλα πόσον μλλον ες τ ποπτικά, τν πέρτατον βαθμν τς Δήμητρος κα τς Κόρης.
Τώρα μως τ πρόβλημα ρθη!
Δι λακτισμάτων πρ δύο μηνν ξεβλήθη Νεστόριος κ το Τελεστηρίου. Νέος σχυρς νρ ρπαξε τν πανάρχαιον θρόνον!
Τν θρόνον πο σεβάσθησαν ρχίδαμος, ο Βοιωτοί, τόσοι χθρο το δαιμονίου πτολιέθρου.
Τν θρόνον ατν κατέχει πλέον Καδμίων, Πατρ τν Πατέρων το Μιθραίου τν Θεσπιν. Μισς Βοιωτός, μισς Κύπριος.
Ατς διος, «εροφάντης» τ τιμή!  το διεμήνυσε διαπρυσίοις λόγοις,
«λθ Περτίναξ φιλόφρον δελφέ, καγ μυήσω σε ν τος περτάτοις»!
Τώρα πομς χρας καλύπτει τς παρεις του, δι ν καταδειχθ χλωμότης το ...νηστεύσαντος !
κόμη κα χριστιανς πίσκοπος τν θηνν συνεκινήθη, ταν τν εδεν νυπόδητον, πεζ πορευόμενον,φέροντα τν λευκν τρίβωνα το θιάσου τν μυουμένων...
πορεύετο μετ τν λοιπν προσκυνητν, νευ βαλαντίου τ χρμα εχεν δη κατατεθ ν τ ν Πειραιε πρακτορεί το Μιθραίου...
ψωσεν πίσκοπος τν χείρα του σκιάζων τος φθαλμος του καθς κολουθία πορεύετο πρς δυσμς τν ερν δόν.
πονηρς Περτίναξ σχολίασε.
«Βλέπετε; κόμη κα πίσκοπος μ ελογε!».  μυήθην !

ποία πρόοδος μυητικν μεθόδων!
Δι πρώτην φορν φέτος, νέα διοίκησις το λευσινείου, κάλεσε τος καλυτέρους τν ποκριτν το στεος! Προηγουμένως «μυήθησαν  κι᾿ κενοι...».
Τ πλοτος μηχανν κα τεχνασμάτων, τ μουσικαί! Τ στόνοι κ τν χασμάτων. Τ κατάνυξις! Τ ποπτικά! Τελεύτιος Βαθμός! Τ κομψότης λόγου. Τ μυστηριώδεις, κατάληπτοι πωδοί!
Ατς, πρώην δολος, μυεται μετ δεκαεπτ λλων! Κα ποίων!
ωμαοι πατρίκιοι, θηναοι φοπλισταί. δο κα Διονυσιόδωρος προμηθευτς τν Λεγεώνων τς νατολς! ποία σύμπτωσις! δο κα σκυτοτόμος Κλεόπας ξ λεξανδρείας, α φμαι τν θέλουν κα χριστιανόν!
δο κα Φιλιππικός, σιτέμπορος τς Νέας ώμης, τς Κωνσταντίνου Πόλεως, γόνος σιτεμπόρων, κατηραμένων δι το αματος Σωπάτρου το παμιέως.


Όλοι εκλήθησαν εκεί και έπιον τον κυκκεώνα !

Όλοι εμυήθησαν εως τα εποπτικά !

Όλοι έλαβον τον Τελεύτιον Βαθμόν !

    ΄Ολοι «είδον» !

Όλοι «ενίκησαν» τον θάνατον !

Όλοι απήλθον προς τον ... θάνατον !


Άξιο επισημάνσεως είναι η αποκάλυψη που κάνει αυτό το τυχαία ευρεθέν έγγραφο, ότι ο χριστιανός επίσκοπος των Αθηνών είχε θέσει υπό τον έλεγχό του την τέλεση και την εκμετάλλευση των δήθεν Ελευσινίων Μυστηρίων της εποχής του, με αποκλειστικό σκοπό τον ευτελισμό τους  αλλά και την είσπραξη των τριάκοντα αργυρίων από την τέλεσή τους. Ως και εισπρακτικό παράρτημα είχε δημιουργήσει στον λιμένα του Πειραιώς, για την διευκόλυνση των νεόπλουτων, βαρβάρων και αμαθών της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας οι οποίοι περνούσαν από τον λιμένα των Αθηνών, προπλήρωναν για να είναι υποψήφιοι στον κατάλογο της πρώτης μυήσεως η οποία θα ετελείτο .  

Οποία βεβήλωση, κακοποίηση, πτώση, εκπεσμός, ευτελισμός και άθλια χρήση των ιερών και οσίων Μυστηρίων του λαμπρού γένους των Ελλήνων, εις το όνομα των πρακτόρων της νέας θρησκείας του στυγνού και απόλυτου δογματισμού και της δήθεν αγάπης …